«لغت نامه دهخدا»
[مَ] (ع اِ) (از «م ش و») داروی مسهل که شکم راند. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از محیط المحیط). || (مص) (از «م ش ی») بسیار بچه شدن شتر و گوسفند. (از منتهی الارب). بسیار بچه شدن آن زن و همچنین است ماشیه. (ناظم الاطباء). بسیار فرزند و چهارپای شدن. (تاج المصادر بیهقی) (المصادر زوزنی چ تقی بینش ص 192).