مشاء

«لغت نامه دهخدا»

"[مَشْ شا] (ع ص) نام روشی فکری در علوم عقلی، مقابل اشراق. در باب وجه تسمیهء مشاء گویند چون ارسطو تعلیم خود را در ضمن گردش افاضه میکرد، پیروان او را مشائی میگویند. و در یونانی این کلمه «پریپاتتیکوس»(1) است. (از سیر حکمت ص 22). و گویند چون آنان برای کشف حقیقت متوسل به تعقل می شدند و فکر را به کار می انداختند آنان را مشاء گفتند، یعنی مشی فکر میکردند.
,(فرانسوی)
(1) - Peripateticien .
(یونانی) Peripatetikos"