«لغت نامه دهخدا»
[مُ حِ] (ع ص) دشمن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد): عدو مشاحن؛ ای مباغض شدید العداوه. (اقرب الموارد). و رجوع به مشاحنه شود. || در حدیث به معنی مبتدع. || تارک جماعت. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).