مشاقر

«لغت نامه دهخدا»

[مَ قِ] (ع اِ) علی الجمع، ریگ روان در زمین نرم پست یا ریگ سخت رویانندهء عرفج. (منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر