مشتاق وار

«لغت نامه دهخدا»

[مُ] (ق مرکب) مشتاق مانند. آرزومندانه :
گفت روزی میشدم مشتاق وار
تا ببینم در بشر انوار یار.
مولوی (مثنوی چ خاور ص 169).