«لغت نامه دهخدا»
[مُ] (نف مرکب) که در بازی و مسابقه مشت زنی مهارت دارد. کسی که مشت بازی کند. مشت زن(1). و رجوع به مدخل بعد شود. (1) - اکنون کلمهء بوکسور Boxeur فرانسوی (مأخوذ از Boxer انگلیسی) نیز بجای این کلمه متداول شده است.