مشتبک

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ بِ] (ع ص) چیزی بیکدیگر درآمده و درآمیخته و درهم. (آنندراج) (از منتهی الارب). آمیخته و درهم درآمده. و مانند شبکه ساخته شده. (ناظم الاطباء): اواصر لحمت و وثایق قربت مستمر و مشتبک شده. (ترجمهء تاریخ یمینی چ 1 طهران ص 306).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر