مشجره

«لغت نامه دهخدا»

[مَ جَ رَ] (ع ص، اِ) درختستان. (منتهی الارب) (مهذب الاسماء) (آنندراج)(1): أرض مشجره؛ زمین درخت دار و بسیاردرخت. (از ناظم الاطباء). زمین بسیاردرخت. (از اقرب الموارد).
(1) - این معنی در آنندراج «درختان» آمده که بی شک سهو کاتب است.