مشجو

«لغت نامه دهخدا»

[مَ] (ص) مأخوذ از عربی(1)، غمگین. اندوهناک. (از ناظم الاطباء). و رجوع به مدخل قبل شود.
(1) - ظ. تصحیف خوانی مَشجوّ عربی است.