«لغت نامه دهخدا»
[مِ] (ع ص، اِ) پشتهء فراخ. || زمین هموار. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از محیط المحیط). || سرکوه. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از محیط المحیط).
