«لغت نامه دهخدا»
[مُ شَحْ حِ] (ع ص) پیه بسیارخورنده و پیه بسیاردارنده در خانه. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). پیه بسیاردارنده در خانه. (از محیط المحیط) (از اقرب الموارد). || صاحب شتران فربه. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از محیط المحیط) (از اقرب الموارد)(1). (1) - در محیط المحیط و اقرب الموارد مُشحِم نیز بدین معنی و معنی قبل آمده است.