مشخنه

«لغت نامه دهخدا»

[مُ شَ نَ / نِ] (اِ) نوعی از حلوا باشد. (فرهنگ جهانگیری). در فرهنگ جهانگیری نوعی حلوا نوشته اند و در جای دیگر(1) به فتح اول و بجای نون تای قرشت بر وزن شلخته آمده است به معنی حلوائی که آن را توبرتو گویند. (برهان). نوعی از حلوا. (ناظم الاطباء). نامی از حلوا باشد. (آنندراج) (انجمن آرا). ظاهراً مصحف مشخته، حلوائی بود... (حاشیهء برهان چ معین). و رجوع به «مشخته» شود.
(1) - ظ. لغت فرس اسدی است. و رجوع به مشخته شود.