«لغت نامه دهخدا»
[مُ شَذْ ذَ] (ع ص) مرد نیک درازبالا و نیکوخوی. (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و فی نعته صلی الله علیه و آله «اقصر من المشذب». (ناظم الاطباء). || درخت خشاوه کرده. (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || آراسته و پیراسته : و چون کوتوال عزالدین مرغزی مردی بود به تجارب ایام مهذب و مشذب. جز استیمان و تضرع حیلتی دیگر ندید. (جهانگشای جوینی). || خرمابن دراز. (آنندراج) (ناظم الاطباء). || اسب درازخلقت. (ناظم الاطباء). اسب درازخایه. (آنندراج).