مشراص

«لغت نامه دهخدا»

[مِ] (ع اِ) آهنی است سرکج که در میانه دو شانهء خر، نرم زنند و بخلانند تا تیز رود. (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر