«لغت نامه دهخدا»
[مَ رَ بَ] (ع اِ) آبخور. جای آب خوردن. موضعی که مردمان از آن آب می خورند. ج، مشارب. (از ناظم الاطباء). و رجوع به معنی آخر مدخل قبل شود.
