مشربی

«لغت نامه دهخدا»

[مَ رَ] (اِخ) مولانا مشربی. از مشهد است و جوانی خوش طبع است. این مطلع از اوست:
ترک من هرگه که جا در خانه ای زین کرده ای
خانهء زین را چو صورت خانهء چین کرده ای.
مشارالیه به غایت لاابالی و بی تعین و لوند بود و این مطلع هم از اوست:
گهم دل بشکند گه ساغر عشرت ز دست افتد
مبادا دردمندی را شکستی بر شکست افتد.
(مجالس النفائس ص 70).