«لغت نامه دهخدا»
[مُ شَطْ طَ بَ] (ع ص) أرض مشطبه؛ زمین که در آن سیل اندک خط کرده باشد. || گلیم سطبر فکنده زده. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).