«لغت نامه دهخدا»
[مَ] (ع ص) سیف مشطوب؛ شمشیر شطبه دار. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). و رجوع به مُشطّب شود. || فرس مشطوب المتن و الکفل؛ اسب برآمده پشت و سرین از فربهی. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).