«لغت نامه دهخدا»
[مَ عَ لَ / لِ] (نف مرکب) دارندهء مشعل. مشعل دارنده. که مشعل به دست گیرد راه نمودن یا راه رفتن را : عالم ناپرهیزکار کوری است مشعله دار. (گلستان).