«لغت نامه دهخدا»
[مُ شَ شَ / شِ] (ع ص) مرد سبک عقل بدخوی. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از محیط المحیط). || آنکه او را از غیرت، لرزه و شوریدگی درگرفته باشد. (منتهی الارب) (از محیط المحیط). کسی که از غیرت لرزه و شوریدگی در وی بهم رسیده باشد. (ناظم الاطباء).