مشکدوز

«لغت نامه دهخدا»

[مَ] (نف مرکب) کسی که خیک و مشک میدوزد. (ناظم الاطباء). خراز. (یادداشت مؤلف). دوزندهء خیک :
دلدار مشکدوز کز او پاره شد جگر
چون گفتمش که دوز، دلم ساخت پاره تر.
سیفی (از بهار عجم).