«لغت نامه دهخدا»
[مُ شَمْ مَ] (ع ص) در آفتاب گذارده. (ناظم الاطباء). - شراب مشمس؛ از شرابهای مسکر. شراب انگوری که از انگور لعل کرده باشند و مشمس بود. و مشمس آن بود که انگور را یک هفته به آفتاب بنهند و باز بکوبند و به خمهای سنگین روغن داده اندرکنند. (هدایه المتعلمین) : اگر شراب مویزی مشمس کنند یا بجوشند قوی تر و گرمتر گردد. (ذخیرهء خوارزمشاهی). - ماء مشمس؛ آبی به آفتاب گرم کرده. (مهذب الاسماء).