«لغت نامه دهخدا»
[مِشْ] (ع اِ) دستار سر. (منتهی الارب) (آنندراج). دستار سر. ج، مشاویذ. (ناظم الاطباء). مِشْوَذ. عمامه. (اقرب الموارد). رجوع به مشوذ شود.
