«لغت نامه دهخدا»
[مِشْ رَ] (ع اِ) جای شهد. (منتهی الارب). خانهء زنبور که از وی انگبین گیرند و کندوی عسل. (ناظم الاطباء). موضع عسل. (از اقرب الموارد).
