«لغت نامه دهخدا»
[مِشْ] (ع ص) ناقه مشیاط؛ ماده شتر زودفربه شونده. ج، مشائیط. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
