«لغت نامه دهخدا»
[مِشْ] (ع ص) مرد فاش کننده که راز نتواند ضبط نمود. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از محیط المحیط). || (اِ) آتش کاو تنور. مشواع. (از اقرب الموارد) (از محیط المحیط).