«لغت نامه دهخدا»
[مِشْ یَ] (ع ص) رفتار و نوعی از رفتار. (منتهی الارب) (آنندراج). نوع رفتن و هیئت رفتن و رفتار. (ناظم الاطباء). نوعی رفتار. یقال: «مشی مشیه سریعه»، و آن خوبی رفتار است. (از اقرب الموارد).