مصارعه

«لغت نامه دهخدا»

[مُ رَ / رِ عَ / عِ] (از ع، اِمص)مصارعه. مصارعت. کشتی گرفتن. (یادداشت مؤلف) : از مصارعهء حوادث جز غصه و رنج دل نزاید. (ترجمهء تاریخ یمینی ص258). می دانستند با سیل در مصارعه(1) آمدن جان بازی است. (ترجمهء تاریخ یمینی ص207). و رجوع به مصارعت و مصارعه و کُشتی شود.
(1) - در چ سنگی: منازعت، و در این صورت شاهد نیست.