مصد

«لغت نامه دهخدا»

[مَ صَ / مَ] (ع اِ) پشتهء بلند. (منتهی الارب) (آنندراج). ج، مصدان. (ناظم الاطباء). || سختی سرما. || سختی گرما. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر