«لغت نامه دهخدا»
[مُ طَ بِ] (ع ص) صبوحی کننده. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). صبوح آشامیده. (یادداشت مؤلف). || چراغ افروزنده. (منتهی الارب) (آنندراج). آنکه چراغ می افروزد. (ناظم الاطباء). برکُننده و روشن کنندهء چراغ.