مصفی

«لغت نامه دهخدا»

[مُ صَفْ فا] (ع ص) صاف شده. صاف کرده شده. (ناظم الاطباء). مصفا. پالوده. ویژه کرده. بی غش کرده. ناب و روشن کرده شده. (آنندراج). تصفیه شده. پاک شده. صاف شده : همه را بکوبند و بپزند و به روغن گاو چرب کنند و به انگبین مصفی بسرشند. (ذخیرهء خوارزمشاهی).
- عسل مصفی؛ شهد ناب. انگبین موم برکرده. (یادداشت مؤلف) : مثل الجنه التی وعد المتقون فیها انهار من ماء غیرآسن و انهار من لبن لم یتغیر طعمه و انهار من خمر لذه للشاربین و انهار من عسل مصفی و لهم فیها من کل الثمرات و مغفره من ربهم... (قرآن 47/15). || مبرا. پاکیزه :
منم بر زبان و دل خویش ایمن
ز زلت مصفی ز شبهت مطهر.عمعق بخاری.
|| شراب پالوده. (دهار). می پالوده. || مرغ ازخایه بشده. (مهذب الاسماء): اصفت الدجاجه؛ منقطع گردید بیضه های آن. (از منتهی الارب).