«لغت نامه دهخدا»
[مِ صَکْ کَ] (ع ص) مصک. قوی و توانا از مردم و جز آن. (ناظم الاطباء). مؤنث مصک است. (منتهی الارب). و رجوع به مِصَکّ (ص) شود.
