«لغت نامه دهخدا»
[مَ نی یَ] (ع مص جعلی، اِمص)مصون ماندن. محفوظ بودن. حفظ شدن. مأمون بودن. - مصونیت پارلمانی؛ در اصطلاح حقوقی، مصون بودن نمایندهء مجلس است از تعرض و تعقیب قضایی مگر آنگاه که مجلس از او سلب مصونیت کند. - مصونیت سیاسی؛ مصون بودن عضو دستگاه دیپلماسی است در کشور دیگر از برخی مقررات داخلی و تعقیب و مجازات قضایی و جزایی آن کشور.