«لغت نامه دهخدا»
[مُ بَ سَ] (نف مرکب)مصیبت سرا. شاعر که شعر مصیبت خاصه مصیبت اهل البیت گوید. (از یادداشت مؤلف). رجوع به مصیبت سرا (نف مرکب) شود.