«لغت نامه دهخدا»
[مُ بَ کَ / کِ] (نف مرکب)سختی کش. محنت کش. بلاکش. که غم و اندوه و ماتم کشد. که گرفتار مصیبت و الم و اندوه گردد. (از یادداشت مؤلف).