جادسه

«لغت نامه دهخدا»

[دِ سَ] (ع ص) زمین بی عمارت و بی زراعت. زمین بایر یا زمینی که هیچ نرویاند. (منتهی الارب). ج، جوادس. (منتهی الارب) (آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر