«لغت نامه دهخدا»
[دَ] (اِخ) نام قبیله ای است که در هند میزیسته اند. ابوریحان هنگام شمارش ابواب کتاب بهارات گوید: الخامسه عشر موسل و هو تقاتل جادَوْ قبیله باسدیو. (تحقیق ماللهند ص64 س 18 - 19). و نیز همو در ذکر باسدیو و حروف بهارات (بهارث) از اساطیر هند باستان گوید: و لم یبق غیر الاخوه الخمسه فانصرف حینئذ باسدیو الی مرکزه و ماتَ هو و قبیلته المعروفه بجادَو الاخوه الخمسه قبل تمام السنه. (تحقیق ماللهند ص201 س 17 - 18). و نیز در ذکر همین اساطیر چنین آرد: و اما البراده فانها انبتت بردیا و جاء جادَو الیها و شدوا منها حزَماً للجلوس و شربوا فوقعت.... (تحقیق ماللهند ص203 س 5 - 6).