جادوانه

«لغت نامه دهخدا»

[نَ / نِ] (ص نسبی) (از: جادو + انه، پسوند نسبت) جادومانند. چیزی که عمل آن مانند عمل جادوست. جادو چشمانی که بیننده را تسخیر کند. همچون عمل جادوگر :
آن چشم جادوانهء عابدفریب بین
کش کاروان حسن بدنباله میرود.حافظ.
قیاس کردم و آن چشم جادوانهء مست
هزار ساحر چون سامریش در گله بود.
حافظ.