جادوپیشه

«لغت نامه دهخدا»

[شَ / شِ] (ص مرکب) ساحر. جادوگر. کسی که جادو کند :
چرخ جادوپیشه چون زرین قواره کرد کم
دامن کحلیش را چینی مقور ساختند.
خاقانی.
رجوع به جادو شود.