«لغت نامه دهخدا»
(نف مرکب) کسی یا چیزی که جادو را برانگیزد. جادوگر : آهوی تاتار را سازد اسیر چشم جادوخیز و عنبرموی تو.خاقانی. رجوع به جادو شود.
