«لغت نامه دهخدا»
[زَ دَ] (مص مرکب) باطل کردن سحر و جادو. جادو را از تأثیر بازداشتن : جادوی زلف تو با مصحف رو همخانه است این چه جادوست که قرآن نتواند زدنش. مسیح کاشی (از آنندراج).