جادوسخن

«لغت نامه دهخدا»

[سُ خَ] (ص مرکب) کنایه از شاعر فصیح. (آنندراج) (برهان) :
هرچه وجود است ز نو تا کهن
فتنه شود بر من جادوسخن.نظامی.
کای حلقهء محرم غلامی
جادوسخن جهان نظامی.نظامی.