جادونژاد

«لغت نامه دهخدا»

[نِ] (ص مرکب) منسوب به جادوگر. آنکه از نسل جادو باشد. جادونسب. و رجوع به جادو شود :
من از تخمهء ایرج پاک زاد
وی از تخمهء تور جادونژاد.دقیقی.
چو شب تیره شد داروئی خورد زن
بیفتاد از او بچهء اهرمن
دو بچه چنان چون بود دیوزاد
چو باشد خود از دیو جادونژاد.فردوسی.
رجوع به جادونسب شود.