«لغت نامه دهخدا»
[ذِ] (ع ص) برجای ایستاده مانند ستون. (منتهی الارب) (آنندراج). بات فلان جاذلاً علی ظهر دابته؛ ای نام منتصباً لایضطرب. (اقرب الموارد). || شادمان. (منتهی الارب) (مهذب الاسماء) (آنندراج). || سقاء جاذل؛ خیکی که شیر را بدمزه گرداند. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).