جازع

«لغت نامه دهخدا»

[زِ] (ع ص) ناشکیبا. زاری کننده. (منتهی الارب). ناله کننده. || (اِ) چوب وادیج که بر آن شاخهای انگور اندازند. || هر چوب که میان دو چیز در پهنا نهاده بر آن چیزی اندازند. (منتهی الارب) (آنندراج). و رجوع به جازعه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر