جامه دار

«لغت نامه دهخدا»

[مَ / مِ] (نف مرکب) مأمور نگاهداری جامه. معرب است. و مخفف آن جمدار است. (دزی ج 1 ص212). مردی که در حمام نگاهبان جامهء بحمام آمدگان است. آنکه جامه های مردم را در حمام نگاه دارد. مستحفظ جامه های استحمام کنندگان. آنکه حافظ جامه های مردمی است که بحمام رفته اند. نگاهدارندهء جامه های بگرمابه شدگان در حمام. جامه دار حمام. خادم که نگاهبانی جامه های مشتریان در حمام کند. ثیابی. ثواب. پیشخدمت :
همان گوی سیمین و زرین هزار
بر آتش همی تافتی جامه دار.
-امثال: یک حمام خراب چند جامه دار می خواهد؟ || منصبی دولتی بوده است. کسی که جامه خانهء پادشاهی را بعهده داشته است. آنکه انبار البسهء شاهی بدو تحویل می شده است : پس بمشاورت التونتاش و سپاه سالار غازی یارق تغمش جامه دار نامزد شد. (تاریخ بیهقی).
سرایدار شد و جامه دار و مشرف خرج
وکیل خرج شد و کدخدا و خوانسالار.
مختاری.
هر که شد مرشاه را او جامه دار
هست خسران بهر شاهش اتجار.مولوی.
بفرمود تا جامه داران بناز
قزاگند مهمان گشادند باز.
میرخسرو (از آنندراج).
|| بگروهی از ممالیک محافظ سلطان مصر اطلاق میشده و در هندوستان و بلوچستان و مسقط منصب نظامی مهمی است. (دائره المعارف اسلام از حاشیهء برهان چ معین).