جامهء عید

«لغت نامه دهخدا»

[مَ / مِ یِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) جامه ای که در روز عید پوشند. (بهار عجم) (آنندراج). جامهء نوروز :
بهار آمده یارب چه رهن باده کنم
منم که جامهء عیدم قبای عریانیست.
کلیم (از آنندراج).
پیراهن برگ بر درختان
چون جامهء عید نیکبختان.
سعدی(1) (از آنندراج).
رجوع به جامهء نوروز شود. || (اِ مرکب) کنایه از جامه و قبای سرخ باشد. (برهان). || گلها و شکوفه های بهار را نیز گویند. (برهان). در آنندراج جامهء عیدی به دو معنی اخیر ذکر شده. رجوع به جامهء عیدی شود.
(1) - این بیت بدین صورت در گلستان چ فروغی موجود است ولی در گلستان چ قریب دیده نشد.