جامهء عسلی

«لغت نامه دهخدا»

[مَ / مِ یِ عَ سَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) جامه ای است مخصوص گبران :
تو آن مبین که چو زنبور جامه ام عسلی است
که من ز بدو ازل باز بسته زنارم.
سلمان ساوجی (از بهار عجم) (آنندراج).
و در برهان ذیل کلمهء عسلی آرد: عسلی پارچهء زردی باشد که یهودان بجهت امتیاز بر دوش جامهء خود بدوزند و بعضی جامه ای را گویند که مخصوص گبران است و رنگی را نیز گویند که بیشتر فقیران هند و گبران بدان رنگ جامه پوشند. (برهان) : پس بفرمود [ متوکل عباسی ] تا اهل ذمت را غیار برنهند و عسلی دارند جهود و ترسا. (مجمل التواریخ والقصص ص 361 از حاشیهء برهان چ معین).رجوع به عسلی شود.