جامهء فتح

«لغت نامه دهخدا»

[مَ / مِ یِ فَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) جامه ای که در روز جنگ زیر زره پوشند و آیات مثل «انا فتحنا» و غیر آن بر آن نوشته یا بافته باشند، از اهل زبان بتحقیق پیوسته. (بهار عجم) (آنندراج) :
اگر بارد به فرقم تیر آتش سر نمی پیچم
که بر تن جامهء فتحی ز نقش بوریا دارم.
صائب (از آنندراج).
از سر بی حاصلان دست حوادث کوته است
جامهء فتح است سرو باغ را آزادگی.
صائب (از بهار عجم) (از آنندراج).
جامهء فتح است بر تن کسوت داغ دلم
واژگون بختم شگون دارد سیه پوشی مرا.
طالب آملی (از بهار عجم) (از آنندراج).