جامه قبا

«لغت نامه دهخدا»

[مَ / مِ قَ] (ص مرکب)جامه چاک :
همچو حافظ بخرابات روم جامه قبا
بو که در برکشد آن دلبر نوخاسته ام.حافظ.
رجوع به مادهء ذیل شود.